Şair Bünyamin Gürel’den Çarpıcı, Vurucu Bir Şiir: Çarpışma!

1
950
Şair-Oyun Yazarı Bünyamin Gürel

Çarpışma

1.

kim kime çarptığından habersiz

birileri birilerine çarpıyor durmadan

kim kimi yaktığından habersiz

birileri birilerini yakıyor durmadan

kimin dumanıyım tanrım bu gri boşlukta?

 

iki ruh çarpışıyor bir kapı ağzında

tutuşmakta bir kalp diğerinden

iki beden çarpışıyor bir köşede

tutuşmakta bir beden diğerinden

her şey çarpışıyor gördüm bunu

sokaklar insanlar hayvanlar arabalar

bense yokluğuna çarpıyorum durmadan

gölgeni kucaklıyorum mekânsızlıkta

 

konuşuyor her çarpışma diğer çarpışmayla

yazgı seni var beni yok kılan hasarlı karşılaşma

çarpışarak tamamlanıyor bütün

çarpışarak var oluyor aranan eksik parça

 

iki çift göz çarpıştı biraz önce

görmeksizin birbirini

biri ürkek

oldukça cesur diğeri

biri yasaklı ama engin bir denizde yüzüyor kelimeleri

diğeri özgür ama tutuklu kelimeleri yaşamak savaşında

koşarken bir başka çarpışmaya doğru

kayboldular kırık aynalarda

 

her şey çarpışıyor gördüm bunu

iki sevinç

iki umut

iki hüzün birbirine

Hadron Çarpıştırıcısı’nda gibiyim Tanrım

koşturuyorum oradan oraya

2.

çalışıyor dinamo dönüyor -kalbimde- volan

düşüyor eriyen kırmızı gül yaprağına başım

hangi çarpışmanın dumanıyım bir bilebilsem

hangi dominonun devrilen taşıyım Tanrım?

 

cızırtılı bir trafikte akıyorken evren

doğru frekansı aramakla geçti ömrüm

var ile yok arası dalga boylarından

sörf yapmak için kendime

bir tsunami seçtim

 

gördüğüm muhteşem bir döngüydü evrende

her yerde çalkantı her yerde kaos

her yerde denge her şey yerli yerinde

varlık eşittir yokluk

madde eşittir antimadde

 

yeni bir gala gecesi başlatıyor hüznüm

her ağlamaklı finalin sonunda

en başa sarmak zorunda kaldığım bir film gibi

dönüyor kozmos çılgınca dev ekranda

 

giyinip ölgün suretlerden birini

izliyorum teleskoptan devinimi

içli bir ses seçiyorum kendime dünya sinemasından

sesimi arıyorum kozmik plakta kaybolan iç sesimi

 

seslerden ibaret şimdi her görüntü

“kün” emrinden mürekkep bir şarkı âlem

çözüp usumun kurdelesini

şarkıya uyduruyorum kalbimi

kalbim, son zamanların en iyi bateristi.

 

zaman, fırtınalı bir gecede yorulan atlılar

ve bir ırmak eskizinin kıyısında duyulan şarkı yaşam

zaman esin kaynağı

dizeleri ezberinden silinmiş yaşlı bir şairin

zaman eşsiz bestesi lâ mekân senfoninin

 

başkaldırıyor esir maddesine ruhum

yok diye bir şey yok ancak öğreniyorum

ey Tanrım öğrendim şunu da yaşadıklarımdan

buldum dediğimde Seni kaybediyorum

 

bunca kırık döküklük

bunca yara bere içinde tanrım

neden hala sen kokuyorum?

 

boğazımda kekre tadı dünya şarabının

dilimde lirik bir romans

ne olur bitmesin ey güzel Tanrım

bu süreğen çarpışma

bu baş döndüren dans

 

Bünyamin Gürel

Kasım 2017-  Mayıs 2018

Antalya

[Eleştiri Haber, 30 Mayıs 2018]