The Outrun* | Kenan Subaşı | Senaryo

0
261
Outrun'dan bir sahne

[SEMİH – Bu taşların üzerine oturduğumuz iyi oldu… Denizi, uzun zamandır karşıma almamıştım!

AYLA – !

SEMİH – Akşamüstü, Güneş’in bu kırmızılığı, rüzgâr!

AYLA – !

SEMİH – İşten eve, evden işe gittikçe, tatmayı unutmuştum böyle şeyleri…

AYLA – İçim kıpır kıpır oldu, biliyor musun?

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – Eşin ne iş yapıyor?

AYLA – Emlakçı.

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – Senden sonra hiç kimseyi sevmedim… Evlenmeyi de hiç düşünmedim…

AYLA – !

SEMİH – Balat’da bir evde kalıyorum, kirada… Bir antikacının yanında çalışıyorum, az çok bir şeyler kazanıyorum işte…

AYLA – !

SEMİH – !

AYLA – Gözlerin hiç değişmemiş, yine çok güzel… Ama yüzün çok başka olmuş!

SEMİH – Ne var yüzümde?

AYLA – Sanki böyle nasıl desem, bulanık gibi, yorgunluk çökmüş, sanki eskiden daha berraktı, mesela gözlerinin altındaki şu morluklar yoktu… Şu çizgiler mesela, bugünkü kadar derin değildi… Belki küçük yaşların verdiği bir şeydi ama yüzün çok berraktı…

SEMİH – Boş ver beni, sen hâlâ çok güzelsin…

AYLA – Öyle miyim gerçekten?

SEMİH – Evet, öylesin…

AYLA – !

SEMİH – !

AYLA – Bunu senden duymak ne güzel!

SEMİH – !

AYLA – Yıllarca söylemedin ama olsun…

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – Beni gerçekten de sevmiş miydin?

AYLA – Evet, hem de çok… Çok sevmiştim…

SEMİH – !

AYLA – Rüyama bile girdin bir kere…

SEMİH – Ne yapıyordum rüyanda?

AYLA – Bir nehrin kenarındaydık, tam hatırlamıyorum ama bir nehir kenarıydı… Renkli renkli çiçekler, yemyeşil ağaçlar, kuş cıvıltıları, mis gibi bir havası vardı…

SEMİH – !

AYLA – Sanki biz uzak bir yerden yürümüşüz de orada dinleniyormuşuz… Şarkı da söylüyorduk, evet, evet, ikimiz, oturmuş, şarkı söylüyorduk…

SEMİH – Şarkı mı söylüyorduk! Hangi şarkıyı söylüyorduk?

AYLA – Galiba sanat müziğindendi… Tam söyleyemiyorduk, söyleyemeyince de birbirimize bakıp gülüyorduk.

SEMİH – !

AYLA – Rüya, ne olduysa bir anda bitti, moralim bozuldu, çok kötü oldum.

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – Zaman ne de çabuk geçiyor, Ayla! İnsan, bunu düşündükçe daha da üzülüyor… Okuldan sonra yollarımız ayrıldı… Birgün, senin haberini aldım. Ayla evlendi, dediler… O gün bugündür kendimde değilim…

AYLA – !

SEMİH – Bir sürü kadın girdi hayatıma, birçoğuyla yattım, bir yerlere gittik, tatil mekanları, sinema, restoran falan, anlarsın işte… Hiçbiri senin yokluğunu gideremedi… Hem de hiçbiri… Seni çok sevmiştim, Ayla, çok…

AYLA – !

SEMİH – !

AYLA – !

SEMİH – !

AYLA – !] **

 

 

* Bir film projesi

** 25 yıl sonra bir araya gelmenin hikâyesi, senaryonun ilk metni/texti.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here