Nurettin Durman’ın “Yazmak ve Yaşamak” Adlı Söyleşi Kitabı Üzerine

0
118

YAHYA BURAK GÜL

NURETTİN DURMAN’IN YAZMAK VE YAŞAMAK’I

Edebiyatımızın kilometre taşlarından Nurettin Durman’ın önsözünde “Efendim, edebiyat tarihimiz açısından da ilerde bir belge olsun diye de düşündüğüm ve inşallah kitaplaşacak olan aşağıdaki sorular çerçevesinde cevaplarınızı, yani hayatınızın o heyecanlı ve bakir zamanlarını, güzel bir deneme tadında, sürükleyici bir hikaye tadında yazıya dökerek tarafıma göndermenizi istirham ediyorum.” dediği; yazar ve şairlerin hayat hikayelerinden kesitler sunan kitap, bu otobiyografiler üzerinden bir büyük resim oluşturmuşa benziyor. Eşi olmayan çalışmalardan biri.

Durman’ın yazar ve şairlere sorduğu 6 soru var. Sonrası yazar ve şairlere kalıyor. Sorular  şöyle :

  1. Çocukluk döneminizi anlatır mısınız ?
  2. Yazmaya nasıl ve nerede başladınız ?
  3. Sizi yazmaya veya okumaya teşvik edenler oldu mu ?
  4. İlk okuduğunuz kitap, şiir, hikaye veya yazı, dergi, gazete ?
  5. İlk yazdığınız yazı-şiir-hikaye-roman yayınlandığında ne hissettiniz ?
  6. Yazar olmak için çabaladınız mı, neler yaptınız yazar olmak için ?

Tabii cevap verenler usta yazar ve şairler olduğundan bu çok dokunaklı cevapları okumak zevki okurlara ait oluyor. Bazı örnekler :

Süleyman Çelik

Bir gazetede gördüğüm Mavera dergisi ilanı üzerine nasıl abone olabilirim diye dergiye mektup yazdım. Lise talebesiyim o zamanlar. Cahit Zarifoğlu’ndan cevap geldi : Abone edildiniz. Nasıl öderseniz ödeyin!

Ali K. Metin

Ama kafam başından itibaren “şiir nedir?” sorusuyla meşgul olmaktaydı. … İyi şiirden çok gerçek bir şiir yazmayı, aynı zamanda şiiri varoluş çabalarımızla örtüştürmeyi daha makbul ve muteber gördüm.

Hayrettin Durmuş

Bana yazma cesaretini annem verdi. “Allah sana kaleminle ekmek verin oğlum” diye dua ettiğini hatırlıyorum çok küçükken.

Hüseyin Akın

Sadece yaşanan çocukluk anlatılır. … Sokakların henüz ortadan kalkmadığı bir döneme tekabül etti çocukluğum. … İnsan kendisini sonuna kadar dinleme sabrı gösterebilecek kişiler bulamadığı zaman sanata yönelir. … Asıl olan yazmamaktır.

Mehmet Solak

Yazar olmak çabasıyla yazmıyorum. … Yazdım ve yayınladım. Bütün mesele bundan ibarettir.

Ayla Abak

Sıradan şeyler yazmaktan kaçınıyordum. Sonra sıradan olmaktan kaçınmanın sıradan olduğunu anladım.

Hicabi Kırlangıç

Çocukken okuldan arta kalan zamanınım çoğunu inek otlatmakla geçirirdim. … İlk okuduğum Yunus Emre Divanı.

Nihat Dağlı

İnsan, ömrünün yarısının sonrasına vardığında ve bunu kabullendiğinde çocukluk dönemine doğru bir yolculuğa çıkar, bu dönemle ilgili arkeolojik bir kazı çalışmasına girişir. … Bir yere varmak gibi bir düşüncem yoktu, çünkü ben yoktum.

Mustafa Oğuz

Bugünden geriye baktığımda yazının/şiirin kendim için bir dil olduğunu düşünüyorum.

İbrahim Tenekeci

Camı olmayan, demir parmaklıklı küçük pencereden içeriye baktım. O an, hem dayak yiyen kişiyi gördüm, hem de dayak yemek için sırasını bekleyeni. Demek işkence buydu. … Ders çalıştığım falan yoktu durmadan kitap okuyordum. Benim en büyük şansım…

Ahmet Murat

Ezberim kuvvetliydi. Vaiz olmak istiyordum. Aslında çocukluğuma dair pek bir şey hatırlamıyorum. Demek ki özel bir çocuk değilmişim.

Hakan Arslanbenzer

Yazmak benim için bir tutku olmamıştır, yazı benim cennetim” ya da “cehennemim” gibi havalı laflara pek bir anlam veremem.  … Şairlik saygın bir işti, ama şairlerin çoğu ağlaktı. Bundan kesinlikle hoşlanmıyordum. Erkekçe gelmiyordu. … Akif benim en sevdiğim şairdi. … Günde 3 saat uyurdum. … ortalama on iki saat okurdum. … Benim yapmak istediğim şey, yirmi mısralı, imgeli, alengirli, yapmacık lirik şiirler yazmak değildi. İlk şiirlerim yayımlanana kadar bu saçma yolda yürüdüm.

Osman Özbahçe

Şiir okumaya şiirin ne olduğunu anlamak için başladım.

Selçuk Küpçük

Ağustos ayında ailece fındık ameleliği yapardık. … Okuyarak kendimi tanıdım önce….

Selvigül Kandoğmuş Şahin

O zamanlar, şimdiki çocukların okuma ve yazma dünyalarını tarumar eden tüm ayartıcılardan azade bir dünyayı soluklanıyorduk.

Suavi Kemal Yazgıç

Kütüphanesi olan bir evde, kitap okuyan insanları görerek büyüdüm.

Atakan Yavuz

Bizde okumak, ders çalışmak ve nihayetinde “adam” olmakla ilgilidir.

Nuhan Nebi Çam

Yerli ve yabancı klasikleri aspirin yutar gibi okuyordum…

Adem Özbay

Yazmaya ilk olarak evin duvarlarını kömür parçalarıyla karalayarak başladım.

Akif Kuruçay

Ne yazdığım değil, nasıl yazdığım önemli oldu hep benim için… Ben yazmayı içine uzandığım bir mezar olarak hayal ediyorum.

Zafer Acar

İsitklal Marşı ise şiir ötesi bir şey gibi gelmişti bana. Ötelerden gelen bir çığlıktı belki. … Eğitim sistemimizden ve bende tutsaklık duygusu yaratan okul ortamından nefret ediyordum.

Ayşe Sevim

Çocukların sokaktan yavaş yavaş toplandığı kuşaktanım.

Mustafa Nurullah Celep

Hiçbir ailede görülmeyecek biçim ve düzeyde iletişimimiz ve dayanışmamız oldu. Babamız bizi çünkü öyle yetiştirmişti. … Gerçekliği farklı algılayan genç bir Arthur’dum artık. … Modern şiirin nesnel gerçeklikten kopuk zihinsel bir kurgu olduğu  bilincinde değildim.  Bunun bende olumsuz etkileri oldu. … Gerçeğin ifade edilişinde seçik ve sakınımsız bir dili kullanıyorsanız bela ile komşu olmanız işten bile değildi…Türkiye edebiyat ve kültür ortamı son birkaç yıl içinde postmodern kültürün saldırısına maruz kaldı. ….

Hasip Bingöl

Yazmaya yırtacak şeyler olsun diye başladım…Şiire bir ilgi olarak değil, sıkıntının dışa vurumu olarak başladım…. Şiir yayımlamak zulmü deşifre etmiyorsa, yaptığınız şey şarlatanlıktır.

Kitapta burada ismine yer veremediğimiz nice yazar ve şair, bunlar gibi çok naif çok müstesna bilgileri ve kendilerinden olanı paylaşmakta. Burada dikkati celbeden en önemli hususlardan biri de yazarların ve şairlerin takındıkları tevazu ve edepleridir. Evet gerçekten de edebiyatçılar edep ehli insanlardır. Edinmenizi tavsiye eder; iyi ve hayır getiren okumalar dilerim.

{Eleştiri Haber, Nisan 2019}

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here