İnsanlığın Şiir Hali Ya Da “Dalgınlığıma Geldi Hayat” | M. Sait Aktaş Yazdı…

1
1037

M. Sait Aktaş

İNSANLIĞIN ŞİİR HALİ YA DA “DALGINLIĞIMA GELDİ HAYAT”

“Dalgınlığıma Geldi Hayat”, Ahmet Şefik Vefa’nın ilk şiir kitabı. Aydos Kitaplığı’ndan yayımlanan kitap 78 sayfadan oluşuyor.

Kitabın ilk sayfalarında yer verilen kısa biyografiye göz attığımızda Ahmet Şefik’in şiir ve yazılarının Aydos Edebiyat, Bir Nokta, Dil ve Edebiyat, İzdiham ve Mühür dergilerinde yayımlandığını öğreniyoruz.

Bir bütün olarak ele alırsak kitaptaki şiirlerin; dil, tema, ses ve imge düzeni açısından değerlendirmenin yararlı olacağı kanaatindeyiz. Ama dikkate değer gördüğümüz bir nokta da kitaptaki şiirlerin bir bütünün ufak parçaları gibi durması. Sanki bu şiirler birbirinin devamı veya tamamlayıcısı olarak kaleme alınmış.

Öncelikle Ahmet Şefik insanı merkeze alan bir şiirin şairi. Yalnız insana ulaşan yolun başlangıç noktası şairin bizatihi kendisi. Yani özelde şairin kendi hayat temayülleri şiirine yansımış gibi dururken aslında bütün insanların kendi hayatları içinde yaşayabileceği haller yansıyor bu şiire. Aşk, pişmanlıklar, çelişkiler, dünya ve ahiret arasında medcezir, bir yandan hayatın lezzetlerini tatmak arzusu diğer yandan bu büyük tuzağa düşmemek için ölüme yönelme, çaresizlik vb. bu temayüllerden bazıları…

Örneğin: kitaptaki şu dizeler aşkın insanı ne hallere düşürebileceğini çarpıcı bir biçimde yansıtıyor:

“diyorum ki

 akıl fikir vermesin Allah

 Belki Böyle Sevemem Seni”  (S:26)

Şairin kendi hakikatini arayışının şu dizelere can verdiğine tanık oluyoruz:

“sen, rüyalarıma süslü eşyalar gönderen

ibretle yoğuruyorsun dünyamın hamurunu

işte hakikatin eriştiği yüce an” (S:40)

Şairin mistik temayülleri yansıtması açısından şu dizeler de dikkat çekici:

“Tanrım

aklımdaki erişim engellerini kaldır

daha çok tanımak istiyorum seni”   (S:45)

İnsanın hayat içinde yaşayabileceği çelişkiler ise şu şekilde aktarılmış:

“kendimi nasıl kurtarabilirim

hangi ben kazanacak bilmiyorum

gittikçe eksiliyorum

kendimle savaşmaktan

 

kaybetmemeliyim

               biliyorum

                           kaybolmalıyım (S:48)

Şair Ahmet Şefik Vefa

Ahmet Şefik’in yalın bir şiir dili var. Kitabın başından sonuna kadar bu durum açık biçimde görülüyor. Ses ve imge bu şiirlerde birbirini dengeliyor. Ama imge oluşturmak için dilin zorlandığını da pek söyleyemeyiz bu açıdan sese daha yakın bir şiir söz konusu.

Her ne kadar imge düşkünlüğü çok olmasa da söz sanatlarına eğilim açık bir biçimde görülüyor: yaşam provası yapan ağustos böcekleri, doktor suretli ölüm, göğsünden mavi kuşlar doğuran gökyüzü, çığlık atan gemiler, dedikodu yapmaktan sıkılmayan tencereler vb. bu durumu kanıtlayan örnekler…

Bu arada bu şiirin (bize göre) “eksik bir yönü” de var: Toplumsal meselelere mesafeli duruş…

Kitapta ilk dönem şiirler yer aldığı için Ahmet Şefik’i Türk şiiri içinde bir konuma yerleştirmek şu anda doğru olmayabilir. Ama en azından bu şiirleri baz alıp değerlendirme yapmak gerekirse: saf (yalın) şiir anlayışına yakın olduğunu pekâla söyleyebiliriz.

Son olarak: “Dalgınlığıma Geldi Hayat” ı ilk kitap bağlamında başarılı sayabiliriz. Bununla beraber ileride yayımlayacağı kitapların Ahmet Şefik’in poetikasını net olarak belirginleştireceğini düşünüyoruz.

[Eleştiri Haber, 26.06.2018]

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here