Ağıt | Bünyamin Gürel | Şiir Atlası

0
1128
Şair Oyun Yazarı Bünyamin Gürel

“Kardeşim dedim

Acılarıma da kardeş olur musun?”

Cahit Zarifoğlu

 

acıyı gördüm

yüzleştim acıyla

gözlerine baktım acının

 

göğün devrildiğini gördüm

yerin yarıldığını

karardı gözlerim

karardı dünya

bitti şiir

bitti şarkı

bitti kafiyeler

 

panayırı gördüm

meydanlarda çılgınca slogan atan insanları

birileri nöronlarını kurcalıyordu insancıkların

sağa sola devriliyordu paravanlar

acım ayakta tutuyordu beni

bunu kalabalıklarda bir başımayken anladım

 

birileri inancıma sövüyordu

birileri ise sömürüyordu inancımı

ben acımı ve birilerini Allah’a şikayet ediyordum

Allah daha büyük senden diyerek meydan okuyordum acıma

acımı unutmalı mıydım?

emojilerle konuşulan bir zamanda

mümkün müydü bu?

 

acımı bir boşluğa imleyip kaçsam

bir satırın sonuna ağlayan bir yüz bıraksam

ya da sırtı dönük bir parantez gibi dönsem sırtımı dünyaya

acım tatlanır mı?

şiirler sağaltır mı acımı?

 

acıyı gördüm

göz göze geldik acıyla

kardeşiminmezarının ayak ucunda

kenetlenmiş dişler ve sıkılmış bir yumrukla karşıladım onu

iki ezeli düşman nasıl bakışırsa

öyle hınçla, sessiz bakıştık

 

indim kabrine kardeşimin

sevdim okşadım son kez mütebessim yüzünü helalleştim

sonradönüp yüzümü mezarın ayak ucuna:

kazandın dedim sevinebilirsin ben kaybettim

güzel bir yenilişti dedim unutulmazdı benim için

senin olsun dedim yaşama sevincim hakkındır

alıp gidebilirsin

üzünçlü dizeler yazarım ben de bundan böyle ne yapayım

sen de karşılıksız aşklar, mutluluklar yazarsın bana

 

acılarıma ortak olan kardeşimi ellerimle toprağa verdim

ey acı, kimsem yok benim

artık kardeşim sensin.

[Eleştiri Haber, 2 Eylül 2018]

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here